divendres, 19 de juliol del 2013

melopeas in/distintas . alucianan/do/en/singa/pur. OPERA PRIMA I

hablar: 

hablar de sergio c.

es hablar 
por hablar.

decir :

que decir de sergio c .
decir por decir más 
que de
cidir que decir.

escribir
sobre sergio c.
es
des
cribir más que es
cribir, sin
embargo , si no fue
se
 por sergio, no es
taria yo ahora es
cribiendo, viendo pasar
el tiempo en
chardacado en la ciudad 
del asfalto en
sanchado.

que de

cir pues de sergio c., in
cógnita viva, misterio
ambulante, duda constan
te, hombre o mujer errante. es
critor ?  editor ?  charlatán o farsante ?  eso ! :
trilero de las palabras y con ello las almas. 
melopeas in
distintas por las dis
tintas es
quinas.  melopeas par
lantes del absenta al marsella meadas nocturnas.
territorio a
cotado . melopeas al fin sin
fin ! palabras sin más !.

hablar por hablar .

decir por decir y
al fin
escribir....


que decir pues 
ya más,  no
más que sergio c
ha vuelto !




esbozo  
anónimo encontrado en el trastero
del local  numero 35
del mercado
de san antonio

barcelona

1979

diumenge, 7 de juliol del 2013

POESÍA VASCA CONTEMPORANEA :

2

po

e


ta                                  ma
                        
s


2










12 SARDINZAHAR LEHENBAILEHEN
KONSUMITOAK IZATEKO

12 SARDINAS VIEJAS PARA CONSUMO
INMEDIATO

de Harkaitz Cano
traducción del autor.

Poema liburu on batek behar luke
arrain kutxa bezalakoa.


Fosforo eta kaltzio iturri elikagarri freskoa.

Edo izu-laborriz haren gandik ihesi
areratzeko sentipena
sotzen duen deskarga


arrain usteldu, ikatzeko arrainburu,
hortz eta begi zorrotzena.

Bietarik bar.

Eta halakoa behar luke,
poema liburu on bat bezalakoa
gure bizitak.



Un buen libro de poemas ha de ser 
como una caja de pescado.

Nutritiva y fresca, fuente de fósforo y calcio.

O descarga hedionda
que nos impulse  a salir huyendo
de ella , presos del pánico,

una caja de pescado podrido y cabezas calcinadas
de dientes y ojos afilados.

Una de dos.

Y así habría de ser,
como un buen libro de poemas,

nuestra vida.











POETIKA

POÉTICA

de Karlos Linazasoro
traducción de Jon Kortazar



Nik badakit poesiak
mundua aldatuko ez duena ;

ez diguna musutruk bigarren
eskuko amodorik eskainiko ;

apenas sorraraziko duena gure
bihotzetan keinurik antigualena.

Nik badakit poesiak ez dizkiguna
eskuak udazken orbelez baizik beteko.

Nola ez hil ordea gauaren esnaldi
beltzean bere ninien presentziarik
gabe; nola bizi hainbeste urte,
hainbeste elurte granate.

90 -XII-22

 ( del libro Apunte eta ahantzutak 1993 )



Yo sé que  la poesía
no cambiará el mundo;

que no ofrecerá fácilmente
un amor de segunda mano;

que apenas si creará en nuestros corazones 
el signo más antiguo.


Yo sé que la poesía sólo
llenará nuestras manos de hojas otoñales .


Pero ¿ cómo podríamos no morir
sin la  presencia de sus pupilas en el insomnio
de la negra noche ? ¿cómo vivir tantos años,
tantas nevadas granates ?








poemas
sacados del libro

Montañas en la niebla
poesía vasca de los 90

de
Jon Kortazar

DVD 
POESÍA 91




dissabte, 6 de juliol del 2013

NO SABÉIS LO QUE ES EL AMOR ( Una tarde con Charles Bukowski )

de
Raymond Carver














No sabéis lo que es el amor dijo Bukowski
Tengo 51 años miradme
estoy enamorado de esa piba
Piqué el anzuelo pero ella también esta colgada
así que perfecto tío así debe ser
Me llevan en la sangre y no pueden echarme
lo intentan todo para apartarse de mí
pero acaban volviendo
Todas vuelven excepto
una a la que deje plantada
Lloré por ella
pero aquellos días lloraba por todo
No me paséis un peta de esos
luego me vuelvo insoportable
Podría quedarme aquí sentado
bebiendo cerveza con vosotros toda la noche
Podría beberme diez latas de esta cerveza
y sería como agua
pero no me paséis un peta tíos
os echaré por la ventana
tiraré a todo el mundo por la ventana
ya lo he hecho
Pero no sabéis que es el amor
No lo sabéis porque nunca
habéis estado enamorados así de simple
Conseguí a esta piba es maravillosa
me llama Bukowski
Dice Bukowski con esa voz suave
y yo digo Qué
No sabéis lo que es el amor
Os lo estoy diciendo
pero no me escucháis
Ninguno de vosotros lo reconocería
si subiera a esta habitación
y os diera por el culo
Siempre pensé que las lecturas de poesía son una claudación
Mirad tengo 51 años y mucho andando
Sé que son una claudicación
pero me digo Bukowski
pasar hambre es peor que rendirse
así que vas y nada es como debería ser
Aquel tipo cómo se llamaba Galway Kinel
He visto su foto en una revista
Tiene buena pinta
pero es 'profesor'
Cristo podéis ceéroslo
Resulta que vosostros también
ya os estoy insultando
No, no lo he escuchado
ni he oído nada de él
Termitas todos ellos
Puede que sea yo ya no leo mucho
pero esos tipos que se hacen 
un nombre con cinco o seis libros
termitas
Bukowski dice
por qué escuchas música clásica todo el dia
Os sorprende no
nunca pensaríais que un bruto bastardo como yo
pudiera escuchar música clásica todo el día
Brahms Rachmaninoff Bartok Tellemann
Mierda no podría escribir aquí
Demasiado silencio  demasiados árboles
Me gusta la ciudad ese es mi sitio
Pongo música clásica cada mañana
y me siento frente a la máquina de escribir
enciendo un cigarrillo como éste y lo fumo
y me digo Bukowski eres un hombre con suerte
Bukowski has pasado por todo
y ahora eres un hombre con suerte
y el humo azul flota sobre la mesa
y miro por la ventana la Avenida Delongpre
y veo a la gente subir y bajar por la acera
y echo una calada así
y dejo el cigarrillo en el cenicero
y respiro profundamente
y comienzo a escibir
Bukowski así es la vida me digo
está bien ser pobre está bien tener hemorroides
está bien enamorarse
Pero no sabeis lo que es
No sabéis lo que es estar enamorado
Si pudierais verla sabríais de lo que hablo
Pensava que me acostava con alguien aquí arriba
lo sabía
me dijo que lo sabía
Mierda tengo 51 años y ella 25
estamos enamorados y está celosa
Jesús es maravilloso
me dijo que me sacaría los ojos si me tirava a alguien
aquí arriba
Eso es amor
Qué sabéis vosotros de eso
Dejadme deciros algo
he encontrado en la cárcel tipos con más estilo
que la gente que merodea la universidad
y acude a lecturas de poesía
Sanguijuelas que van a ver 
si el poeta lleva los calcetines sucios
o si huele a sobaco
Creedme no les decepcionaré
Pero quiero que no olvidéis esto
esta noche sólo hay un poeta en la habitación
sólo un poeta en la ciudad
puede que sólo un verdadero poeta en este país esta noche
y ése soy yo
Qué sabéis vosotros de la vida
Qué sabéis de nada
A quién de los que  estáis aquí han echado del trabajo
o le ha dejado su piba
o la ha dejado él
Me echaron de Sears and Roebuck cinco veces
Me echaban y luego me volvían acontratar
Fui chico de almacén para ellos cuándo tenía 35
y luego me echaron por meter nenas dentro 
Yo sé de que va eso estuve ahí
Tengio 51 años y estoy enamorado
Esta pibita dice
Bukowski
y yo digo Qué y ella  dice
estás lleno de mierda
y yo digo tu sí que me entiendes cariño
Ella es la única en el mundo
hombre o mujer
por quien dejaría esto
Pero no sabéis lo que es el amor
Todas vuelven al final
todas ellas
excepto la que os dije
una que deje plantada
Estuvimos siete años juntos
Bebíamos mucho
Veo un par de copistas en esta habitación pero
no veo ningún poeta
No me sorprende
Tienes que haber estado enamorado para escribir poesía
y vosotros no sabéis lo que es estar enamorado
ése es el problema
Dadme un poco de esa mierda
Bueno no hace frío bien
está bein  hace agradable
así que sigamos este circo en la calle
Ya sé lo que dije pero cataré solo uno
Este parece bueno
Venga vamos entonces dame éste para recuperarme
Que más tarde nadie se quede cerca
de una ventana abierta




YOU DON'T KNOW WHAT LOVE IS / ( AND EVENING WITH CHARLES BUKOWSKI )




Traducción
de
Jaime Priede
 del 
libro
-
TODOS NOSOTROS
Poesía
de
Raymond Carver


que

me 
regaló
mi 
hermana

mAgDa
la
Anouk

supongo
!
magdalasc.blogspot.com.es

because, because, because,




(*) la negrita es iniciativa mía

divendres, 5 de juliol del 2013

EL MÉTODO SATNISLAVSKI

STANISLAVSKI METODOA

de
Harkaitz Cano

Lasarte
Guipuzkoa
1975
















Veinticuatro horas viviendo con una silla.
Saca la silla que vive dentro de ti, te ayudará
tener corazón de mimbre.

Hay una silla en ti.
Algo concreto , palpable.

Reconstruye tu pasado a las ordenes del direcctor.
Para ejecutar este papel
piensa en una dolorosa frivolidad.
Ahora en algo que dé miedo : aquel día entero que pasate viviendo
en un territorio cartográficamente inasible
debajo de la cama de tus padres.

Vive junto a  alguien que está enamorado de ti
e imagina que la quieres.
Cuando ella te deje sufriràs
más de lo que lo harías si la amases de veras.

Ya  lo has interiorizado el método. Puedes comenzar a trabajar.

Ahí la tienes. No , no es la vida.
Pero lo que sea, ahí lo tienes .


No no sientas, al menos cuando alargues tu mano hacia ella
que como quien caza fantasmas a ciegas,
atraviesas el aire,
tanteas la nada,
que ella no es sino un peldaño frío
que no te atreves a bajar.


Ahí la tienes. Agarra su mano.
Tu alma
a cambio de esa clavícula, desnuda y desencajada,
la clavícula que más adoras esntre sus dos hombros.

A veces para ser silla
es suficiente olvidar
cómo se parpadean los ojos.


Una vez que seas silla, deja que las bestias hagan lo demás
al subirse a tu regazo de mimbre.
Sé silla y espera 




sentado.



****






Hogeita lau ordu aulki biziten.
Atera zugan dagoen aulkia, zumezko bihotza izateak
lagunduko dizu.

Aulki bat dago zugan.
Zerbait konkretua, ukigaria.

Irgana birrerraiki zuzendairen esanetara zaudenean.
Orain paper hau joka dezazun pentsatu
fibolitate mingarri bat.
Orain zerbait beldurgarria : egun bete igaro zenenekoa bizitizen
kartografikoki eskurazeina zitzaizun gurasoen ohe azpian.

Bizi zurekin maiteminduta dagoen norbaiten ondoan
era  hura maite duzula imajinatu
Uztuen zitunenean sufituku duzu
benetan maite izan bazenu baino gehiago.

Barneratu duzu metodoa. Has zaitezke lanean.


Hot duzu. Ez, ez da bizita.
Baina dena delakoa, hor duzu.

Beregana eskua luzatzean behintzat
ez dezazula sentitu
mamu ehizan itsu dabilenak bezala
airea zeharkatzen duzunik
jaistera ausartzen ez zaren
eskailera-maila hotza denik bera.


Hor duzu. Heldu bere eskua.
Zure arima
bere bi sorbalden artean gehien maite duzun
klabikula biluzi desenkajatu horren truke.

Batzuetan aulki ixateko
aski da begiak klikatzea zer den
ahatzea

Behin aulki zarelarik utzi piztieti gainerakoa egiten
zure zuzmeko magalera igotzean.
Aulki izan era zaude zain

eserita.




Del libro 
Dandaren interpretaziona 
2003

Traduccuión del mismo autor.

diumenge, 30 de juny del 2013

unas notas sobre Bach y Haydn

some notes on Bach and  Haydn
de
Charles Bukowski












Adernach.  Alemania  1920
San Pedro . California 1994




es una maravilla poner la radio
a poco volumen
a las 4.30 de la madrugada
en un edificio de apartamentos
y oír a Haydn
mientras a través de la persiana
no se ve más que la noche cerrada
hermosa y tranquila
como una flor.
y con eso
algo que beber.
claro,
un pitillo,
la estufa encendida,
y Haydn sonando.
quizá solo 35 personas
en una ciudada de millones escuchan
igual que tu escuchas ahora,
mirando las paredes,
fumando en silencio,
sin oír nada,
sin ansiar nada.
existiendo como el mercurio
escuchas la música de un muerto
a las 4.30 de la madrugada,
sólo que no esta muerto de veras
mientras el humo del cigarillo asciende ensortijado,
no esta muerto de veras,
y todo es mágico,
esta delicia de sonido
en Los Ángeles.
aunque pronto una sirena asalta el aire,
algun lío, asesinato, robo, muerte...
pero Haydn continúa 
y tu escuchas,
una de las mejores madrugadas de tu vida
como algunas eras muy joven
con una estúpida fiambrera
y ojos de sueño
en el primer autobús hacia los apartaderos
para limpiar las ventanas y los costados de los trenes
con un cepillo y cera abrillantadora
pero conciente
en todo momento
de que pondrías toda la carne en el asador,
y ahora que ya la has puesto,
aún vivo,
pobre pero fuerte,
conoces a Haydn a las 4.30 de la madrugada
el único modomen que se le puede conocer,
con las persianas echadas
y la noche cerrada
el cigarrillo
y en las manos este boli
escribiendo en una libreta
( a estas horas mi máquina de escribir
aullaría como un oso vilado )
y
ahora
de algún modo
bien encaminado
tranquilo y al abrigo
por fin
mientras Haydn termina. 
y entonces una voz me dice
dónde encontrar huevos con beicon,
zumo de naranja, tostadas , café
esta misma mañana
por un precio adecuado
y me cae bien este tipo
por decírmelo
después de Haydn
siento deseos de vestirme
y salir en busca de la cámarera
comer huevos con beicon
y llevarme la taza de café a los labios
pero me distraigo :
la voz me dice que Bach
viene a continuación : Conciero de Brandemburgo numero 2,
en fa mayor.
así que voy a la cocina  a por
otra lata de cerveza.
ojalá esta noche nunca amanezca
como, al cabo, alguna no amanecerá,
aunque supòngo que hoy llegará mañana
con sus malos modales:
los coches embotellados en las autovías,
rostros asquerosos como escrementos flotando en el retrete,
vidas atrapadas, amor menos que hermosos,
y salgo
bien encaminado
con una lata de cerveza fría en la mano
mientras Bach comienza
y
esta buena noche 
sigue por todas partes.








it is quite something to turn your radio on
low
at 4:30  in the morning
in an apartment house
and hear Hydn
while through the blinds
you can see
only the black nigth
as beatiful and quiet
as a flower.
and with that
something to drink,
of course,
a cigarette,
and the heater going
maybe just 35 people
in a city of milions  listerning
as you are listening now,
looking at the walls,
smoking quietly,
not hating anything,
not wanting anything.
existing like mercury
you listen to dead man's music
at 4:30 in the morning,
only he is not really dead
as the smoke from your cigarrete curls up,
is no really dead
and all is magic,
this good sound
in Los Ageles.
but now a siren takes the air,
sone trouble, murder , robbery, death...
but Haydn goes on
and you listen,
one of the finest  mornings of your life
like some of those when you were very young
with stupid lunch pail
and sleepy eyes
riding the early bus to the railroad yards
to scrub the windows and sides of trains
with a brush and oakite
but knowing
all the while
you would take the longest gamble,
and now having taken it,
still  alive,
poor
but strong,
knowing Hydn at 4:30 a.m.,
the only way to know him,
the blinds down
and the black nigth
the cigarrette
and in my hands this pen
writting in a notebook
(my typewriter at this hour would
scream like a raped hear )
and
now
somehow
knowing the way
warmly and gently
finally
as Haydn ends.
and then a voice tells me
where I can get bacon and eggs,
orange juice, toast, coffee
this very morning
for apleasent  price
and I like this man
for telling me this
after Haydn
and I want to get dressed
and go out and find the waitress
and eat bacon and eggs
and lift the coffee cup to my mouth,
but I am distracted :
the voice tells me the Bach
will be nest : ??Brandemburg Concerto No.2
in F major??
so I go into the kitchen for a 
new can of  heer.
may this nigth never see morning
as finally one nigth will not,
but I I do suppose morning will come  this day
asking its way _
the cars jammed on freeways,
faces as horrible as unflushed excreta,
trapped lives less than beatifull love,
and I walk out
knowing the way
cold heer can in hand
as Bach begings
and this good nigth
is still everywhere.




blue heads and bones

cuentas de vidrio azules y huesos





del libro
' lo más importante es saber atravesar el fuego'

what matters most is how well
you walk through the fire.


traducción de

Eduardo Iriarte Goñi

La poesía
señor hidalgo

barcelona
2003



dimecres, 12 de juny del 2013

APROXIMACIÓN A LA DIOSA BLANCA ( I ) .

pequeño 
estrac
to
(
 a 
modo de 
iniciación 
a
la Gramática
Histórica
del Mito 
Poético
)
del prólogo 
de


The White Goddess 
de 
Robert Graves




(...)      La ''actual'' es una civilización en la que son deshonrados los principales emblemas de la poesía.En la que la serpiente, el león y el águila corresponden a la carpa del circo; el buey, el salmón y el jabalí a la fábrica de conservas, el caballo de carrera y el lebrel a las pistas de apuestas, y el bosquecillo sagrado al aserradero. En la que La Luna es menospreciada como un apagado satélite  de la Tierra y la mujer considerada como 'personal auxiliar del Estado'. En al que el dinero puede comprar casi todo menos la verdada y a casi todos menos la verdad y al poeta poseído por la verdad.


(....)   Si sois poetas, os dareis cuenta de que la aceptación de mi tesis histórica os compromete a una confesión de deslealtad que estaréis poco dispuestos a hacer; elegísteis vuestras tareas porque prometían  proporcionaros un ingreso seguro y tiempo para prestara la Diosa que adoráis un valioso servicio de media jornada. Preguntaréis quien soy yo para advertiros que ella exige un servicio de jornada completa o ninguno absoltuamnete. ¿ Y acaso os sugiero que renunciéis a vuestras tareas y, por falta de capital suficiente, os establezcáis como pequeños arrendatarios u os convirtáis en pastores románticos- como hizo Don Quijote cuando no pudo ponerse  de acuerdo con el mundo moderno- en remotas granjas mecanizadas ?(...) Sólo me atrevo ha hacer una exposición  histórica del problema;no me interesa como os las arregláis con la Diosa. Ni siquiera sé si sois serios en vuestra profesión poética.

(
del prólogo a la edición de 
Alianza Editorial
Barcelona 
1984
)

Deià. 
Mallorca

mar mediterráneo







                                                               para
Oreja
Sophie 
y
Martina

las tres lunas
poético-
artísticas
que
hoy
más me inspiran
y
aproximan 
al universo
de 

La Diosa
Blanca


gracias
Sc.